Co zobaczyć na Suluadzie: zatoki, plaże i jaskinie

„Jedziemy na Suluadę” brzmi jak wycieczka na jedną plażę, ale w praktyce to sześć różnych przystanków – od zatoki z historią z czasów zimnej wojny po jaskinie, przy których wypatruje się fok. Tak wygląda trasa, choć kolejność może się zmienić, jeśli zawieje.

Przystanki w pigułce

Zatoka Amerykańska – rozgrzewka

Kilka minut po wyjściu z portu łódź zatrzymuje się w osłoniętej zatoce. Woda jest tu zwykle nieruchoma, więc to dobre miejsce, żeby sprawdzić maskę i oswoić dzieci z kąpielą z łodzi. Według miejscowych nazwa wzięła się od okrętów amerykańskiej marynarki, które kotwiczyły tu w czasach zimnej wojny.

Plaża Miłości – to, po co przyjeżdżasz

Ten fragment wyspy znasz ze zdjęć: biały, miękki piasek i turkus, który dopiero kilkadziesiąt metrów od brzegu przechodzi w błękit. Postój jest tu najdłuższy. Zanim zejdziesz do wody, zrób zdjęcie z górnego pokładu – z góry widać pasy kolorów, których z poziomu wody już nie zobaczysz.

Plaża Zachodnia – obiad na kotwicy

Po drugiej stronie wyspy jest piaszczysty brzeg nazywany przez kapitanów „tylną plażą”. Po południu wieje tu lekka bryza z zachodu, a my zwykle właśnie w tej okolicy podajemy obiad.

Jaskinie – tylko na zdjęcia

Skaliste południowe wybrzeże jest podziurawione jaskiniami. Ze względu na prądy nikt się tu nie kąpie; łódź podpływa powoli, żeby wszyscy zrobili zdjęcia. To rejon, w którym żyje zagrożona foka mniszka śródziemnomorska – zobaczyć ją to rzadkie szczęście.

Źródło słodkiej wody – serce wyspy

To od niego Suluada („wyspa z wodą”) wzięła nazwę. Woda jest tu głęboka i pełna ryb, więc to najlepszy punkt na snurkowanie. Weź pustą butelkę – nabranie wody ze źródła to miejscowa tradycja, a niektórzy przypisują jej lecznicze właściwości.

Zatoka Latarni – pożegnanie

Ostatnia kąpiel w drodze do Adrasan, pod starą latarnią morską. Po wyjściu z wody czeka herbata i owoce.

Godziny postojów: program rejsu. Cena i odbiór z hotelu: rejs na Suluadę. Gdzie snurkować najlepiej: poradnik o snurkowaniu.